زنگ فارسی؛ جلسهٔ دوم: فاصله و نیمفاصله در خط فارسی

یک: میخواستم پستها رو با همون لحن و زبان پست قبل بنویسم اما پشیمون شدم؛ چون میشه مثل مباحث خشک کتاب درسی و حوصلهاتون سر میره. از این به بعدش رو به زبان محاوره و با لحنی صمیمیتر ادامه میدیم. ؛)

دو: پستهای من توضیح کامل و جامع از مباحثی که گفته میشه نیست؛ یه توضیح خلاصهوار و کلیه. بعد از اینکه پست جلسهٔ اول رو گذاشتم دوستانی اومدن و گفتن که تکراریه و قبلا هم تعدادی از بلاگرها کامل به این موضوع پرداختن و... . خب مشکلی نیست. من هم میخوام این کار رو انجام بدم و اگر قرار باشه یه نفر چیز جدیدی از پستهای من یاد بگیره حاضرم برای همون یه نفر وقت بذارم و بنویسم. و اگر دوستان قبلا به این موضوعات پرداختن خوشحال میشم لینکش رو برام بفرستین تا تو پستهام بذارم که هرکس دوستداشت بره و توضیحات کاملتر رو اونجا بخونه. هدفم از اینکه نمیخوام با جزئیات و طولانی بنویسم اینه که راه رو نشون بدم. اونی که دوست داشتهباشه پیاش رو میگیره و اونی که دوستنداشتهباشه نه! چندروز پیش که داشتم با دوست عزیز و هنرمندی در مورد کتاب دستور خط صحبت میکردم، حرف قشنگی بهم زد. گفت: «کتاب رو باید خرید و خوند و فقط معرفی کرد. کسی که دوستداشتهباشه پیشرفت کنه میره سراغش.»

توضیح فاصله و نیمفاصله در کتاب دستور خط فارسی:

«فاصلهگذاری میان کلمات امری ضروری است که اگر رعایت نشود طبعاً سبب بدخوانی و ابهام معنایی میشود. در نوشتههای فارسی دو نوع فاصله وجود دارد: «برون کلمه» و «درونکلمه».

فاصلهٔ برونکلمه یا فاصلهٔ یکحرفی، فاصلهگذاری میان کلمههای یک جمله یا عبارت است، مانند: یکی از صاحبدلان سر به جِیبِ مراقبت فرو برده بود.

فاصلهٔ درونکلمه یا نیمفاصله، فاصلهگذاری میان اجزای ترکیب و کلمات است، مانند: ورود، آزادمرد، میروم.»

ما تو نوشتارمون به طور معمول از فاصله استفاده میکنیم. مثلا همین نوشته که فاصلهٔ کلمات توش به راحتی دیده میشه. حالا نیمفاصله چیه؟ نیمفاصله نصفِ یک فاصلهٔ معمولیه و تو مواردی به کار میره که دو کلمه از هم جدا میشن اما نه با فاصلهٔ معمولی و آشکار؛ بلکه با فاصلهٔ درونکلمهای و نامرئی. یعنی کلمهها به هم چسبیدن ولی در عین حال نچسبیدن! همینقدر فلسفی. :| :)) بذارین یکم دقیق شیم و مورد موردی بررسی کنیم. چه زمانی از نیمفاصله استفاده میشه؟