نیامدی و دیر شد...

نشستهام به در نگاه میکنـم

دریچه آه میکشـد

تو از کدام راه میرسـی؟

خیال دیدنت چه دلپذیـر بود

جوانـیام در ایـن امیـد پیـر شـد

نیامـدی و دیر شـد...

«هوشنگ ابتهاج»