سلام!
شازدهکوچولوی نازنینم، اگر هنوز توی آن سیارهٔ کوچولو هستی، اگر هنوز موهای طلاییات زیر نور آفتاب میدرخشد و بلدی غشغش بخندی، اگر هنوز مثل نسیم بهار پاک و زیبایی، بدان یکی هست روی زمین که خیلی دوستت دارد؛ یکی که دلش میخواهد به سیارهٔ کوچولو و باصفای تو بیاید تا وقتی از کار تمیزکردن آتشفشانها و کندن بائوبابها فارغ شدی، بهت چای و کیک آلبالو بدهد، هنگام غروب آفتاب کنارت بنشیند و دور از هیاهوی زمین و آدمبزرگها و آلودگیهایش، به حرفهای تو گوش بدهد؛ حرفهای تو که از جنس مهربانی و زیبایی است.
امضا: حریربانو، از اهالی کرهٔ زمین...
پینوشت: ممنون از بانوچهٔ عزیز و مستور نازنین بابت دعوتشان به این چالش. :)
برچسب:
نویسنده: پرهام حسنی