
مگر چند دخترک اسفندی توی این دنیا هست که دلم برای مهربانیاش پر بزند؟ که بخاطرش بروم ساحل و زنگ بزنم تا صدای دریا را بشنود؟ که البته نشد بشنود اما به جایش من شنیدم؛ شنیدم و دیوانه شدم، مجنون شدم، لیلا شدم، لیلا شدم.
❖ دریا دیوانهام می کند. والله که وقتی میبینمش یک سرباز بیچاره میشوم در مقابل سپاه عظیمی از عشق...
❖ این عکس را برای او گرفتم، برای همان دخترک اسفندی که دلم برای مهربانیاش پر می زند :)
❖ شکار لحظهها از حریر! ببینید این صحنۀ عاشقانه را [کلیک] :))
برچسب:
نویسنده: پرهام حسنی