انداخت خیالم ز کجا تا به کجاها...

امیدوارم هیچکس در دنیا به جایی نرسد که حرف احدی رویش تاثیر نگذارد. اینکه کسی با خوردن یک چک، با شنیدن داد و بیداد و حرفهای روانشناسطورانۀ دیگران و امثالهم به خودش میآید و سعی میکند مسیر زندگیاش را عوض کند، یک آدمِ خوشبخت است. من آدمِ خوشبختی نیستم و خیلی وقت است همه چیز را میگیرم به کلیۀ چپم! که اگر چنین نمیکردم اینجا نبودم تا برایتان از خزعبلاتم بنویسم؛ مطمئنن داشتم توی جهنم سرب داغ نوش جان میکردم و هیچ آتشی بر من گلستان نمیشد. یادتان باشد کسی که یکبار سیلی بخورد دردش میگیرد. دومین بار کمتر دردش میگیرد. سومین بار خیلی کم. به چهارم و پنجم و ششم که برسد دیگر چیزی حس نمیکند. فقط صورتش داغ میشود و منگی مطبوعی در سرش پیچ و تاب میخورد. من اولین و دومین و سومین را پشت سر گذاشتهام. حالا فقط منگیاش برایم مانده و دیگر حرف احدی در من در نمیگیرد. چکهایتان را برای آدمهایی نگه دارید که هنوز امیدی به بازگشتشان هست.

❖ چند روز پیش مستر گفت ذهن آشفتهای داری. گفتم نه. حالا نظرم عوض شده...

❖ یاد سیاهترین روزهای عمرم دارد در مغزم جولان میدهد. مرا یاد آن روزها نیندازید لطفا لطفا لطفا...

❖ بگذریم...