من نه خانوادۀ کتابخوانی دارم و نه دوستان کتابخوانی. پس طبیعی است اگر تابحال از هیچکس کتابی هدیه نگرفته باشم. برای همین امسال به پیشنهاد آقانیما خودم به خودم عیدی دادم. همان کتابی که همیشه جای خالیاش دست میگذاشت بیخ گلوی کتابخانۀ کوچکم. یک دیوان حافظ :)

این یک بازی وبلاگی است. با تشکر از هولدن بخاطر این بازی :)
و ممنون از مستر مرادی که دعوتم کردن :]
پ ن: وقتی متوسل میشوم به حضرت نقاشی و آخرش میفهمم همان نیمچه استعداد هم نم کشیده است! :/
برچسب:
نویسنده: پرهام حسنی