همیشه باید یکی باشد...یکی باشد که بتواند پا به پای تو دیوانگی کند...زیر باران دستت را بگیرد و مجبورت کند الکی الکی به دار و درخت و نقش و نگارِ توی خیابان بخندی...یکی باید باشد که عصرها پایه ی کافه رفتن ها و قهوه خوردن هایت شود...که پشت ویترین لباس فروشی آستینت را بکشد و بگوید:«اینا رو نمی خوای؟ صورت...

آخ پام! یکی پیدا نمیشه بگه غیر قرصای مسکن برای رفع پا درد چه باید کرد؟ کم خونی خر است! پادرد خر است :| چرا من باس هر چند وقت در میون پاهام درد بگیره :( پ ن: الان نوشتم خر حس می کنم چه واژه ی فحش طوری نوشتم از بس پاستوریزه م من :| #موقت

ما آدم ها خیلی وقت ها خسیس می شویم...مثلا می دانیم با کارهای کوچکمان می شود دل یک آدم را شاد کرد و یک دانه ی کوچک شادی توی جهان کاشت اما با خساست تمام دریغ می کنیم.چه بر سرمان آمده است؟ چه بر سر آن طبع لطیف و نازک وجودمان آمده است؟ دنیا عوض شده؟ما عوض شده ایم؟ یا هردو...بیایید امروز به خودمان قول یک...

نرم نرمک هوا تازه می شود...نسیم از لای پنجره به آرامی میخزد میان گل های قالی...پرستو ها خیلی وقت است از ایوان خانه ی مادربزرگ رفته اند...سیم های برق از هیاهوی چلچه ها تهیست...حال وقتِ جیک جیک گنجشک های طفلکیِ سرماییِ پشت پنجره رسیده...وقت زرد و نارنجی شدن درختانِ پیاده رو...وقت خواندنِ بابا آب دادِ ...

خب بهاربانو تو وبش یه چالشی رو راه انداخته و ما رو دعوت کرده و اینجانب هم به دعوتش لبیک همی گویم D: ادامه مطلب

درست یادم نمی آید امروز صبح چه ساعتی بیدار شدم اما گنگ و مبهم گونه صدای مادر توی گوشم پیچید و چند دقیقه بعد که چشم وا کردم خانه غرق در سکوت بود و عقربه های ساعت موبایل 5:30 را نشان می دادند.خب شاید با خودتان بگویید: دِ! موبایل مگر عقربه دارد! :| خب مثلا من بگویم عقربه دارد چه می شود؟ :| خب الکی مثلا...